چند هفته به‌طور خودبه‌خودى از بين مىرود . بااين‌حال در بعضى موارد ممكن است نياز به كمك‌هاى تخصصى و حمايتى براى درمان آن باشد . در موارد شديد افسردگى كه ممكن است فرد افسرده احساس يا اقدام به خودكشى كند ، نياز به بسترى شدن در بيمارستان خواهد بود ، تا احتمال آسيب رساندن شخص به خودش كم شود . افسردگى اغلب همراه با علائم اضطراب مىباشد . براى مثال ممكن است به‌طور دائم احساس دلشوره و دلواپسى وجود داشته باشد و افكار نگران‌كننده به‌طور مكرر ايجاد شوند . اقسام افسردگى افسردگى انواع گوناگون دارد . شايع‌ترين آن افسردگى بنيادى است كه فرد مبتلا به آن گاهى شاد و خوشدل مىشود و موقتا فعال مىگردد . نوعى از افسردگى بنيادى به افسردگى ماليخوليايى موسوم است كه بيمار هيچ‌گاه از چيزى دلخوش نمىشود . نوع ديگر افسردگى ، افسردگى روان‌پريش است كه با خطر آسيب رساندن به خود و يا خودكشى همراه است . مبتلايان به اين نوع افسردگى دچار اوهامند و معمولا با خلق و خوى اندوهگين همراهند . مثلا خود را گناهكار و غير قابل بخشش تصور مىكنند . در حدود 15 درصد مبتلايان به افسردگى بنيادى دچار افسردگى روان‌پريش مىشوند . نوع ديگرى از افسردگى وجود دارد به نام افسردگى غير معمول كه بر خلاف نامش شايع است . علامات مرضى آن عكس علامات مرضى افسردگى معمولى است كه مبتلايان كم مىخوابند و كم مىخورند . مبتلايان به افسردگى غير معمول زياد مىخوابند و زياد مىخورند و به سرعت اضافه وزن پيدا مىكنند . به قول يكى از متخصصان برجسته‌ى بيمارى افسردگى ( دونالد كلاين ) افسردگى غير معمول مزمن است نه دوره‌اى و از بلوغ آغاز مىشود . در اين نوع افسردگى بيماران نسبت به همه‌ى امور كم توجه‌اند . نوع ديگر افسردگى ، روان‌رنجوره است كه عموما حدود دو سال طول مىكشد و علامات مرضى آن خفيف‌تر از افسردگى بنيادى است ولى همواره احساس ناراحتى در فرد مبتلا وجود دارد . علل بروز افسردگى و علائم آن افسردگى ممكن است هنگامى بروز كند كه شخص با يك يا چند واقعه استرس‌زا در زندگى روبرو مىشود . عامل شروع‌كننده‌ى افسردگى اغلب مربوط به از دست دادن مىباشد . مانند از دست دادن همسر يا شكست‌هاى عشقى . وجود يك تجربه‌ى بد در دوران كودكى ( مثل مرگ يكى از والدين ) كه ممكن است باعث مستعد شدن فرد براى مبتلا شدن به افسردگى در آينده شود . همچنين ممكن است استعداد ابتلاء به افسردگى در بعضى خانواده‌ها بيشتر باشد . بعضى از بيمارىهاى جسمى ممكن است باعث ايجاد افسردگى شوند . مثل بعضى از عفونت‌ها ،